وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
صفحه اصلياخبار فرهنگ سلامتپيام هاي سلامتيفیلم و تیزربازی های سلامتنرم افزارهای سلامتجدیدترین مطالب سلامتباورهای غلطروزهای سلامتآموزش همگانی تغذیه
صفحه اول
تماس با ما
RSS
پنج شنبه ٠٨ اسفند ١٣٩٨  -  
 » 
عنوان ها
جدیدترین اخبار
جدیدترین مطالب
اخبار > تشخیص و درمان آلزایمر
 


نسخه چاپي  ارسال به دوست
 .
  تشخیص و درمان آلزایمر


علائم بیماری آلزایمر شامل از دست دادن حافظه، قضاوت و استدلال و تغییراتی در حالات و رفتار می باشد. گاهی افراد به این علائم توجه نمی کنند و تشخیص نمی دهند که چنین اختلالی وجود دارد. از آن جا که علائم به تدریج ظاهر می شوند ممکن است که مدت طولانی جلب توجه ننمایند و اشتباها تصور شود این رفتارها بخشی از روند پیری است.

علائم هشدار دهنده

با افزایش سن تغییراتی در حافظه ایجاد می شود که طبیعی است، اما نشانه های بیماری آلزایمر چیزی بیش از فراموشی های موقتی و ساده می باشند. افرادی که به آلزایمر دچار می شوند، مشکلاتی را در برقراری ارتباط، یادگیری، تفکر و استدلال تجربه می کنند، این مشکلات بر وضعیت شغلی، فعالیت های اجتماعی و زندگی خانوادگی فرد تاثیر می گذارد. فهرستی از علائم معمول بیماری تهیه شده است تا به شما کمک نماید تغییراتی را که در اثر بالا رفتن سن در حافظه ایجاد می شود از علائم بیماری آلزایمر افتراق دهید. بین تغییرات معمول حافظه و علائم بیماری مرز مشخص و واضحی وجود ندارد. اگر فردی دچار تغییراتی در عملکرد و حافظه خود شد بهتر است به پزشک مراجعه نماید. بنابر توصیه انجمن آلزایمر ایران، بهتر است افراد مبتلا به دمانس(خردسودگی) و خانواده هایشان هر چه سریع­تر مورد حمایت و مراقبت قرار گیرند و در مورد این بیماری اطلاعاتی کسب کنند.

علائم هشدار دهنده عبارتند از:

1ـ اختلال حافظه

اختلال حافظه، در حدي كه در انجام فعالیت­های روزانه، مشكل ايجاد نماید. افراد معمولی ممکن است یک قرار ملاقات، اسم همكار و يا شماره تلفن دوستي را فراموش كنند و سپس بخاطر آورند. اما فرد مبتلا به بيماري آلزايمر اغلب مسائل (به ويژه مسائلي كه اخیرا اتفاق افتاده) را فراموش می نمايد و هرگز هم بخاطر نمی آورد.

2ـ مشكلات در انجام كارهای عادي

فرد پر مشغله ممكن است گهگاهي حواسش پرت شود. مثلاً هويجي را كه براي استفاده در کنار غذای اصلی پخته است، بر روي اجاق گاز جا گذارده، تا پايان صرف غذا هم بخاطر نياورد. اما فرد مبتلا به بيماري آلزايمر به تدریج توانائی پخت غذا (به شیوه سابق) را از دست می­دهد و گاهی نیز فراموش می كند كه غذا خورده است.

3ـ ضعف بيان

براي همه افراد پيش مي آيد كه در پيدا كردن لغات مناسب دچار مشكل شوند. ولي فرد مبتلا به بيماري آلزايمر گاهي كلمات ساده را از ياد می برد و لغات نامناسب جايگزين می کند، درنتيجه جملات او نامفهوم مي شوند. اشتباهات دستوري و ناتواني دنبال كردن يك موضوع از دیگر نشانه هاست.

4ـ گم كردن زمان و مكان

به طور طبيعي گاهي اوقات ممكن است افراد، روزهای هفته، تاریخ روز و يا مقصدشان را فراموش كنند ولي دوباره با تمركز بياد بياورند. فرد مبتلا به بيماري آلزايمر ممكن است در خيابان راه خود را گم كند و نداند كه چگونه به آنجا رفته است و يا نتواند از آنجا راه خانه خود را دوباره پيدا نمايد .

5ـ ضعف يا كاهش قضاوت

ممكن است فرد مبتلا به بيماري عفوني مراجعه به پزشك را به تعويق بياندازند ولي بالاخره اين كار را انجام مي دهد. اما فرد مبتلا به بيماري آلزايمر نه مشكلاتش را درك مي كند و نه مراجعه به پزشك را ضروري مي داند. همچنين اختلال در تصميم گيري­هاي ساده (مانند پوشیدن لباس هاي زمستاني در گرماي تابستان) از دیگر علائم هشداردهنده است.

6ـ مشكلات در تفكر ذهني

گاه و بي گاه ممكن است افراد رسيدگي به حساب هاي مالی­شان را مشكل بدانند، اما فرد مبتلا به بيماري آلزايمر به تدریج ارقام را فراموش مي كند و نمي داند با آنها چكار كند.

7 ـ جابجا گذاشتن اجسام

هر كسي ممكن است كه موقتاً كليد يا كيف پولش را سر جايش نگذارد. ولي فرد مبتلا به بيماري آلزايمر ممكن است اجسام را در جاهاي نامربوط بگذارد، مثلاً گذاشتن اطو در فريزر و يا ساعت مچي در قندان.

8ـ تغييرات در حالات و رفتار

همه ممكن است گهگاهي غمگين و يا بد خلق باشند، اما در فرد مبتلا به بيماري آلزايمر خُلق بيمار مي­تواند سريعاً‌ تغيير كند و بي هيچ دليل، آرامش به اشك و خشم تبديل شود.

9ـ تغييرات در شخصيت

به صورت طبیعی ممکن است شخصيت افراد با افزایش سن کمی تغيير نماید،‌ ولي تغییر شخصيت در فرد مبتلا به بيماري آلزايمر مي تواند شدیدتر باشد. اين تغييرات شامل سر در گمی، ترس و بدبينی، منزوی شدن، بي تفاوتی و یا بروز رفتارهاي نامناسب است.

10ـ از دست دادن انگيزه

به طور طبيعي افراد گاهي از كار خانه، فعاليت­هاي شغلی و يا وظايف اجتماعي خسته مي شوند ولي در نهايت و پس از کمی استراحت دوباره انگيزه هاي خود را با می یابند، اما فرد مبتلا به بيماري آلزايمر ممكن است نسبت به وقايع و رويدادهاي محيط زندگي و خانواده اش كاملاً ‌بي تفاوت به نظر آيد.

سایر علائم رفتاري هشدار دهنده:

· عدم توجه به طرز لباس پوشيدن و نظافت شخصي

· عدم توجه بيمار به نتيجۀ كار خود

· مشكوك شدن بي‌دليل نسبت به اطرافيان

· عصباني شدن و پرخاشگري ناگهاني و بي‌دليل كه قبلاً سابقه نداشته ‌است.

· روي آوردن به الكل، موادمخدر يا سيگار و يا بالا بردن بي رويه مصرف آن ها

· ناگهان و بدون دليل گوشه گيري و كناره جويي كردن

· كاهش رفت و آمد و مصاحبت با دوستان

· تمايل بيشتر براي صحبت راجع به گذشته‌هاي دور به جاي وقايع اخير

· تغيير در الگوي خواب مانند دير بيدار شدن هنگام صبح يا خوابیدن وسط روز

· افزايش تعداد حوادث در منزل، مانند سوزاندن غذا، روشن گذاشتن گاز، اطو و ...

· غيرمنطقي شدن تفكر

· تصادف هاي بيش از حد با اتومبيل

· نمازخواندن بدون وضو، بدون حجاب، بدون توجه به قبله، يا فراموش كردن تعداد ركعت­ها

· عدم رعايت آداب اجتماعي و هرگونه تغيير جدي در عادات و رفتارهاي سابق

تشخیص

بیماری آلزایمر یکی از عوامل دمانس یا خردسودگی است. علائم آن شامل از دست دادن حافظه، قضاوت و استدلال و تغییراتی در حالات و رفتار می باشد. گاهی افراد به این علائم توجهی نمی کنند و تشخیص نمی دهند که چنین اختلالی وجود دارد. از آن جا که علائم به تدریج ظاهر می شوند ممکن است که مدت طولانی جلب توجه ننمایند و اشتباها تصور شود این رفتارها بخشی از روند پیری است.

اهمیت تشخیص زودهنگام

بسیار حائز اهمیت است که اگر شاهد علائمی چون ضعف حافظه، کاهش توانایی در قضاوت، استدلال و انجام امور روزمره و تغییرات در حالات و رفتار خود و یا اطرافیان­تان می باشید، به یک متخصص مغز و اعصاب مراجعه نمائید.

· بعضی از بیماری ها یا حالات ممکن است علائمی شبیه آلزایمر را ایجاد نمایند مانند:

o افسردگی

o بیماری های تیروئید و یا مشکلات قلبی

o برخی عفونت ها

o تداخلات داروئی

o مصرف الکل

· برای چه باید از تشخیص بیماری مطلع شد؟

شناختن ريشه هاي علائم به افراد كمك خواهد كرد كه :

o منشاء علائم رابشناسند.

o مراقبت مناسب، درمان و پشتيباني لازم را دريافت كنند.

o براي آينده برنامه ريزي كنند.

· اتخاذ تشخیص طبی

تشخيص طبي از طريق مجموعه سنجش و ارزيابي دقيق و حذف دلايل احتمالي ديگر، انجام مي گيرد. پزشكان معمولاً 80 تا 90 درصد اوقات می توانند تشخيص صحيح داده، پزشک خانواده یا کلینیک حافظه می توانند بهترین تشخیص را بدهند، ممکن است پزشک خانواده نظر دهد که بیمار باید به تعدادی متخصص برای تشخیص نهایی مراجعه نماید.

اين افراد متخصص شامل روانشناس، روانكاو، متخصص مغز و اعصاب و سالمندان، پرستار، مددکار اجتماعی و متخصص كاردرماني مي شود. اين متخصصين مشكلات ايجاد شده در حافظه، توانائي استدلال، تكلم و قضاوت و اثرات آن بر زندگي روزمره بيمار را بررسي مي كنند.

• روند تشخيص

با مراجعه به پزشك مغز و اعصاب، او بررسي هاي لازم را از طريق مكالمه با فرد، معاينه فيزيكي، تست حافظه و اسكن مغز انجام مي دهد.

1. بررسی تاریخچه شخصی

از فرد مبتلا،‌ افراد خانواده ويا دوستان او در مورد علائم بيماري در زمان حال و گذشته سئوالاتي خواهد شد. همچنين در مورد بيماريهاي گذشته شخص، سابقه پزشكي و روحي رواني خانواده سئوالاتي مطرح مي­شود.

2. مکالمه با فرد

در اين قسمت، شخص را از نظر درك زمان و مكان و همچنين حافظه و محاسبات ساده، بررسي مي كنند. اين تمرينات شامل بياد آوردن لغات، اجسام، نقاشي كردن، ديكته و سئوالاتي چون ( الان چه سال، ماه و روزي است ) مي شود.

3. معاینه فیزیکی

براي رسيدن به تشخيص نهائي، يك معاينه كامل پزشكي ضروري است. بدين منظور پزشك احتمال وجود بيماري هاي: قلب، ريه، كبد، كليه ، تيروئيد كه مي توانند علائمي مشابه بيماري آلزايمر ايجاد كنند را بررسي مي كند. سيستم عصبي هم بررسي مي شود تا اطمينان كامل حاصل گردد كه ساير امراض عصبي باعث اين اختلالات نمي باشد. به همين منظور پزشك آزمايشهایي بر روي قدرت، كشيدگي و هماهنگي ماهيچه ها، حركات چشم، تكلم و حس­ها انجام مي دهد.

4. آزمایش ها و بررسی های پاراکلینیک

آزمايش كامل خون، جهت رديابي ناراحتي هایي چون كم خوني، مرض قند، تيروئيد و يا عفونت كه مي توانند علائمي مشابه داشته باشند انجام مي گيرد. ساير آزمايش­ها مانند EEG (نوار مغزي) سي تي اسكن،P E T و SPECT و MRI مغز مي باشد، كه با تشخيص و دستور پزشك متخصص انجام خواهد شد، مي‌توانند در پيدا كردن منشاء علايم كمك نمايند.

سنجش حافظه

مشاور با استفاده از تست های موجود می تواند وضعیت حافظه فرد را ارزیابی کرده و انواع مشکلات (دمانس، افسردگی، اضطراب و ...) را تشخیص داده و در صورت نیاز جهت انجام مراحل بعدی تشخیصی به پزشک متخصص ارجاع دهد.

درمان

به موازات پیشرفت­های علم پزشکی و تحقیقات جدید به خصوص در سال­های اخیر، چشم اندازهای تازه ای از امید؛ به وجود آمده است. اما در حال حاضر فرآیند درمان بیشتر به معنای کنترل و جلوگیری از پیشرفت بیماری و همچنین کنترل علائم و اختلالات روانی و رفتاری ناشی از آن می باشد.

مراجعه به دو پزشک متخصص یعنی روانپزشک (اعصاب و روان) و متخصص مغز و اعصاب در جهت دریافت درمان دارویی توصیه می گردد. به علاوه می توانید در کنار درمان دارویی از درمان تکمیلی و روش های غیردارویی همچون روان درمانی، گفتاردرمانی، کاردرمانی، هنردرمانی (به ویژه موسیقی، نقاشی و حرکات ریتمیک)، ماساژدرمانی، رایحه درمانی(عطر اسطوقدوس، پوست لیمو)، هومیوپاتی(درمان با داروهای گیاهی) و یا اکسیژن درمانی استفاده نمایید.

انجام برخی فعالیت­ها نیز مانند ورزش، پیاده روی، آوازخواندن، تحریک حواس پنجگانه از طریق محرک­های خوشایند و ... می توانند در تعدیل هر چه بیشتر علائم بیماری به شما کمک نمایند. 303

منبع انجمن آلزایمر ایران

 
 سه شنبه ١٥ ارديبهشت ١٣٩٤- ١٢:٥٥ / شماره خبر: ١٢٥٥٣٨
برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج