وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
صفحه اصلياخبار فرهنگ سلامتپيام هاي سلامتيفیلم و تیزربازی های سلامتنرم افزارهای سلامتجدیدترین مطالب سلامتباورهای غلطروزهای سلامتآموزش همگانی تغذیه
صفحه اول
تماس با ما
RSS
شنبه ١٦ فروردين ١٣٩٩  -  
 » 
عنوان ها
جدیدترین اخبار
جدیدترین مطالب
اخبار > فرسودگی شغلی
 


نسخه چاپي  ارسال به دوست
 
  فرسودگی شغلی

فرسودگی شغلی وضعیتی است که به دلیل کار زیاد و طولانی مدت، شخص احساس خستگی شدید و بی رمقی می­کند.
نشانه های فرسودگی شغلی

1- فرسودگی جسمی: قدرت کار کردن کم, سردردهای مکرر، تهوع، اختلال در خوابیدن، از دست دادن اشتها

2- فرسودگی هیجانی: افسردگی، احساس در ماندگی و احساس به دام افتادن در کار و شغل
3- افسردگی نگرشی:  بدگمانی و سوءظن نسبت به دیگران و همچنین نگرش منفی و حقیر کردن خود یا سایرین
 این گونه اشخاص احساس پیشرفت کم دارند و فرض می کنند در آینده نیز پیشرفتی نخواهد داشت.

شاخص­های فرسودگی شغلی

1-      شاخص­های هیجانی  بی علاقه شدن نسبت به شغل خود، افسردگی،  احساس درماندگی و ناتوانی،  احساس مورد تأیید و تشویق قرار نگرفتن،  احساس جدایی از دیگران و بیگانگی،  احساس بی تفاوتی،  ملالت و بیزاری

2-      شاخص­های نگرشی  بد بینی،  بی اعتمادی نسبت به مدیریت سازمان و محل کار خود، گله مندی و بدگمانی
3- شاخص­های رفتاری: تخریب پذیر و پرخاشگر بودن،  کناره جویی از دیگران،  کاهش توانایی برای انجام دادن وظایف شغلی، محدود شدن فعالیت های اجتماعی و افزایش مشکلات با مسئولان، رؤسا و همکاران و خانواده.

4-      شاخص­های روانی: احساس خستگی،  ابتلا به دردهای عضلانی، سردرد، اختلال در خوابیدن و اختلال گوارشی و سرما خوردگی های مکرر.

5-      شاخص­های سازمانی: کاهش رسیدگی به خواسته های ارباب رجوع، تنزل ابعاد اخلاقی و معنوی، فزایش تعداد موارد خلاف­کاری،  غیبت از کار،  ترک شغل و سوانح و حوادث در کار.


علل فرسودگی شغلی

·          نا آشنا بودن افراد با هدف یا اهداف سازمان یا قابل درک نبودن این اهداف برای آنان.

·          سیاست­های مدیریت سازمان.

·          شیوه های مدیریت.

·          غیر قابل انعطاف بودن بعضی از قوانین و مقررات.

·          ناسالم بودن شبکه های ارتباطی در سازمان.

·          عدم مداخله مدیریت سازمان در امور رفاهی،  درمانی و تفریحی کارکنان.

·          عدم بهره گیری از استعداد بالقوه افراد در انجام دادن وظایف شغلی.

·          مبهم بودن نقش فرد در سازمان.

·          عدم رضایت شغلی.

·          فقدان امکانات برای رشد و ترقی.

·          حجم زیاد کار در زمان محدود.

·           واگذار کردن مسئولیت­های بیش از ظرفیت به افراد.

·          درگیر شدن در احساس تعارض نقش.

·           ناهماهنگی در پرداختها.

·           نا مناسب بودن نظام ارزیابی عملکرد شغلی.

·          فقدان امکانات آموزشی و ناآشنا بودن افراد با وظایف خود.

·           عدم به کارگیری روش­های علمی برای آزمایش و انتخاب و واگذاری تصدی مشاغل به افراد غیر واجد شرایط

شیوه های درمان و پیشگیری

·           حمایت مدیر یا سرپرست، همکاران، دوستان و آشنایان

·          راهبردهای فردی کنار آمدن مانند تغییر شرایط فیزیکی و روانی کار. 

·          استفاده از برنامه های متنوع برای بهبود وضعیت بدنی مانند ورزش کردن و استفاده از برنامه غذایی مناسب.
روش­های خاص آرامش مانند آموزش نظام­دار آرمیدگی یا ریلکس، مراقبه و مانند آن، روش­های بهتر و اثر بخش تر کار را بیاموزید.

·          با شرکت در دوره های آموزشی مدیریت زمان با شیوه های اثر بخش استفاده از وقت خود آشنا شوید تا با تلاش بیشتر و در زمان کمتر،  کار بیشتری انجام دهید.

·          در صورتی که همه فنون فوق را به کار گرفتید و اثر بخش نبود به طور موقت یا دائم کار یا شغل خود را تغییر دهید.306

 

 

 
 يکشنبه ٢١ دی ١٣٩٣- ٠٩:٣٣ / شماره خبر: ١١٩٤٠٣
برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج