وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
صفحه اصلياخبار فرهنگ سلامتپيام هاي سلامتيفیلم و تیزربازی های سلامتنرم افزارهای سلامتجدیدترین مطالب سلامتباورهای غلطروزهای سلامتآموزش همگانی تغذیه
صفحه اول
تماس با ما
RSS
شنبه ٠٣ اسفند ١٣٩٨  -  
 » 
عنوان ها
جدیدترین اخبار
جدیدترین مطالب
اخبار > پان پراگ
 


نسخه چاپي  ارسال به دوست
 مواد مخدر صنعتی
  پان پراگ

پان پراگ، ماده مخدری است که در غالب آدامس وارد ایران شده است. مانند: پان پراگ، راجا، تایتانیک، ناس خارجی، پان پاکستان، پان عربی، ویتامین، ملوان زبل، پان اسفناج وگوتکا.

هنوز داستان مصیبت و بدبختی‌های اکستازی که هزاران معتاد را روی دست خانواده‌ها گذاشت، به آخر نرسیده بود که یک ماده مخدر توهم‌زای دیگر در بازار ایران و به ویژه در مناطق شرقی پیدا شد؛ مخدری که این بار در بسته‌های شکیل با عکس‌های هنرپیشه‌های  هندی و پاکستانی به عنوان آدامس، پاستیل و پودرهایی با طعم نعنا و خوشبوکننده دهان وارد شده است. این آدامس‌های مخدر را خیلی راحت می‌شود مثل سیگار از مغازه‌ها خرید.

خطر اساسی این است که طعمه‌ها، بچه‌های خردسالی هستند که دو آدامس بادکنکی را به دهان­شان می­گذارند و آن را تق و تق می‌ترکانند. لطفا یکی این آژیر خطر را به صدا دربیاورد. اکس، قرص شادی، فراری، میتسوبیشی، گشنیز، happy، صلیب، تویوتا، سان، یابا(Ya-ba)، ع،Speed، عشق و آتش و ...؛ سر و کله اکس و ترکیبات آمفتامین که توی بساط مواد فروش‌های برخی شهرهای ایران پیدا شد، هیچ آژیر خطری به صدا درنیامد. اکس با همه مخدرهای دیگر تفاوتی از زمین تا آسمان داشت؛ قرصی در بسته‌های شیک و خوش­رنگ با اسامی توپ... قرص‌هایی که بین جوان‌ها پخش شده و افراد را به هپروت می برد؛ منقل و دود و بوی بد هم نداشت؛ بنابراین مثل تریاک، هروئین، کوکائین و... ترسناک نبود. اما تفاوت اساسی آن با مواد مخدر دیگر، این بود که خانواده‌ها نمی‌توانستند آن را از استامینوفن کدئین یا قرص ضد اسهال تشخیص بدهند. این طوری بود که تا خانواده‌ها و مسئولان به خودشان بجنبند، سیل اکستازی همه جا را فرا گرفت؛ سیلی که حتی بسیاری از نوجوانان کم سن و سال را هم غرق کرد. البته این قرص‌های عجیب و خوشرنگ مواد جدیدی نبودند، همان "ام دی ام آ" ها بودند که شرکت مرک آلمان در سال هزار و نهصد و دوازده آنها را برای درمان بیماران روانی ساخته بود، ولی چهل سال بعد در آمریکا، مهر ممنوعیت خورده بودند و حالا پس از نیم قرن، دوباره مثل اژدهایی از خواب بیدار شده و در بسته‌بندی‌های شیک در مراسم پایکوبی جوان‌ها سر و کله‌شان پیدا شده بود؛ قرصی ویرانگر که پلی بود برای مصرف مخدرهای سنگین تر... .

پان، همان ناس خودمانی

آدامس‌ها و خوشبوکننده‌های پان پراگ ـ هرچند این بار با نام مختلف وارد شده‌اند ـ ترکیبی شبیه همان مخدر ناس دارند؛ مخدر کثیفی که مرزنشینان شرق ایران و خراسانی‌ها و ساکنان قسمت‌هایی از آذربایجان، آن را ـ که از افغانستان، پاکستان و هند وارد می‌شود ـ خیلی خوب می‌شناسند. ناس یکی از بدترین و تهوع‌آورترین موادی است که در دسته مخدرهای توهم‌زا قرار می‌گیرد و هرچند پلیس کشورهای مختلف آن را مخدری مانند سیگار محسوب می‌کند و داشتن آن جرم محسوب نمی‌شود، اما این ماده به خاطر نوع استفاده آن، مواد سازنده‌اش و نوع مصرف‌کنندگانش، در ایران یکی از مفلوک­ترین و تو سری خورده‌ترین مخدرها به حساب می‌آید.
این ماده که تا همین چند سال قبل در بسته‌های پلاستیکی شبیه حنا، وارد ایران می‌شد، از برگ درختی به نام بتل به دست می‌آید که در اندونزی، مالزی، فیلیپین، چین، تایوان، کامبوج، ویتنام، لائوس، هند و پاکستان می‌روید. برگ‌هاى آن را اگر تازه باشد، می‌جوند ولی معمول‌ترین شیوه مصرف آن استفاده از خشک کرده آن است. برگ‌های خشک شده درخت بتل را می‌کوبند، سپس آن را با کمی آشغال مثل خاک سیگار و آهک مخلوط  کرده و با انگشت می‌چپانند زیر لثه، پس از چند دقیقه مکیدن هم با آب دهان غلیظ  بیرون پرت می‌کنند.


پان پراگ و ترکیبات جادویی

پان یا پان‌پراگ که چند وقتی است آدامس‌ها و خوشبوکننده‌های آن از مرزهای شرقی کشور وارد شده و با قیمتی بین پنجاه تا سیصد تا تک‌تومانی به فروش می‌رسد، در اصل از خانواده همان ناس است که لباس خوش‌تیپی به تنش کرده‌اند و او را جزو خوشبوکننده‌های دهان به حساب آورده‌اند. برای تهیه آدامس‌ها و پاستیل‌های پان، دانه‌های قرمز و درشت درخت بتل را در برگ درخت پیچیده و تنباکو، آهک، خاکستر، ادویه‌جات معطر، ساخارین و مقدار زیادی اسانس و افزودنی‌های غیرمجاز را می‌چپانند توی این مخلوط و می‌شود پان پراگ. البته تحقیقاتی که روی آدامس‌ها و خوشبوکننده‌های دهان پان در سیستان و بلوچستان انجام شده، نشان می‌دهد در یازده نوع از آن­ها مقداری هم مواد مخدر دیگر اضافه شده تا طرف را حسابی بگیرد. در برخی از نمونه‌ها هم البته ارسنیک، کربنات منیزیم و سرب مشاهده شده است؛ آدامسی با ترکیبات جادویی... .


خوشبوکننده‌هایی برای مرگ لثه‌ها

دلیلی که مصرف‌کنندگان پان را به سمت آن می‌کشد، احساس گرمی، سرخوشی موقت، سبکی سر، گیجی و شادی کاذبی است که پس از مصرف آن دست می‌دهد، اما این ماده توهم‌‌زا، آن­قدر ویران‌کننده است که مضراتش را نمی‌شود شمرد. پان پراگ که حالا به صورت آدامس (جویدنی) و پاستیل (مکیدنی) وارد کشور می‌شود، بدجوری لثه‌ها را از بین می برد، چرا که نیکوتین آن به سرعت از طریق مخاط دهان جذب شده و باعث بد رنگی دندان‌ها می‌شود. علاوه بر آن، مصرف این ماده، زمینه‌ساز بروز سرطان‌های دهان، حنجره و لثه می‌شود. آمارها نشان می‌دهد کشور هندوستان به دلیل مصرف زیاد مردم آن از این ماده، مقام دوم سرطان دهان را در دنیا دارد. اما این تمام ماجرا نیست؛ پان پراگ علاوه بر این ها، بدجوری دستگاه تنفسی و قلب و عروق مصرف‌کننده را دچار مشکل می کند و با جذب شدن توسط بزاق دهان، روی سلول‌های مغزی فرد را هم تاثیر گذار است. علاوه بر این، با توجه به این‌که ناس و پان پراگ بزاق دهان را زیاد می­کند، تمایل مصرف‌کننده را هم به تخلیه این ترشحات تحریک می‌کنند. به این ترتیب مصرف‌کننده آب دهان را بیرون پرت می­کند که با این کار، علاوه بر لکه‌های کثیف که در خیابان­ها بر جا می گذارد، بیماری‌های عفونی مثل سل و هپاتیت به سرعت گسترش می‌یابند.


هرینه تهیه پان

اکستازی با همه بدی‌هایش یک حسن داشت، آن هم این‌که وقتی اولین بار وارد کشور شد، آن قدر گران بود که هر کسی نمی‌توانست آن را خریداری بکند، اما آدامس‌های پان پراگ موادی هستند که قیمت بهترین نوع­شان هم به اندازه یک آب نبات چوبی نیست؛ پنجاه تا سیصد تومان. علاوه بر این، با توجه به این‌که قاچاق­چیان آن را به‌ عنوان خوشبوکننده دهان یا آدامس و پاستیل خوشمزه وارد مرزهای شرقی کشور کرده‌اند، خیلی راحت می‌شود آن را از دست­فروشی‌ها و حتی دکه‌های روزنامه فروشی آن مناطق خرید؛ بنابراین خودتان میزان خطر آن را حدس بزنید.


مرحله بعدی

اگر چه پان پراگ خودش بدجوری اوضاع دهان و دندان و مغز را به هم می‌ریزد، اما مهمترین هراسی که از این ماده وجود دارد، وابستگی‌ است که این ماده به مخدرهای سنگین تر و قوی­تر ایجاد می‌کند. پان همان کاری را می‌کند که اکس یا حتی سیگار دارند انجام می‌دهند؛ معرفی مصرف کننده به دنیای مخدرهای قوی­تر اما میلیون‌ها بار وحشتناک­تر. دلیلش هم این است که اگر اکس و سیگار از دوران جوانی و نوجوانی افراد را آلوده می‌کنند، پان­پراگ که به عنوان خوشبوکننده دهان یا آدامس با طعم نعنا وارد بازار شده، حتی کودکان دبستانی و خردسال را هم به حفره بزرگ اعتیاد می‌کشاند و آن­ها را به سمت وابستگی و اعتیاد به مواد مخدر قوی­تر راهنمایی می‌کند.


مخدر پاکستانی

«پان»یا «پان پراگ»، یکی از مواد پرمصرف رایج در پاکستان ـ در کنار چاآلیا، گوتکا و نیسوار است. شیوع مصرف این محصولات جویدنی ـ به ویژه چاآلیا و گوتکا ـ در بین جوانان پاکستانی به سرعت رو به افزایش است. این ماده در فرهنگ و سنت مردم هند به عنوان یک ماده خوشبوکننده و تمیزکننده دندان­ها استفاده می‌شود.

استفاده از پان، ریشه در فرهنگ هندی دارد. هندی­ها معمولا این ماده را به عنوان نشانه‌ای از مهمان‌نوازی برای مهمانان خود می‌آورند. علاوه بر این، به دانه درخت بتل در زبان اردو، سوپاری یا چاآلیا نیز گفته می‌شود که در مواردی توزیع پان پراگ با این اسامی نیز صورت می‌گیرد.

چهارمین روانگردان جهان

 پان که در کشورهای اندونزی، مالزی، فیلیپین، چین، تایوان، کامبوج، ویتنام، لائوس، هند و پاکستان قرن‌هاست به عنوان یک ماده نشئگی‌آور و در عین حال خوشبوکننده دهان مصرف می‌شود، چهارمین ماده پرمصرف جهان پس از تنباکو، الکل و کافئین است که حداقل ده درصد جمعیت دنیا در کشورهای آسیای جنوب شرقی- به ویژه هند و پاکستان - این ماده را مصرف می‌کنند. 306
 

 

 
 شنبه ٢٦ مهر ١٣٩٣- ٠٩:٤٩ / شماره خبر: ١١٤٦٣٨
برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج